Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Stephen Williams - Wykorzystanie analizy trójwymiarowych modeli wirtualnych i komputerowego programu set-up w połączeniu z planowaniem nietypowego leczenia osoby dorosłej
Leczenie ortodontyczne pacjentów dorosłych obejmuje konieczność rozwiązania wielu problemów. W takich przypadkach przewidywanie przemieszczeń zębów i wyników leczenia tradycjonalnie wykonywane jest za pomocą konstrukcji okluzogramu lub tak zwanego diagnostycznego modelu set-up. Rozważono kilka alternatywnych możliwości leczenia pacjentki. Opracowano plan leczenia, który przetestowano programem komputerowym na modelach wirtualnych. Leczenie ortodontyczne przeprowadzono za pomocą aparatów stałych. Wyniki tego leczenia potwierdzają słuszność nieco niekonwencjonalnego planu leczenia. Stosowanie komputerowego programu trójwymiarowych modeli wirtualnych pozwala na opracowanie alternatywnych metod leczniczych bezpośrednio na ekranie komputera, wyraźnie ukazując zmiany wynikające z zakładanych przesunięć zębowych. Trójwymiarowe skanowanie modeli ortodontycznych jest wykorzystywane do oceny wskaźnika PAR.
Craig Andreiko - Dlaczego koszykarz Shaq nie trafi a do kosza za każdym razem? Wizualne wskazówki w precyzyjnym przyklejaniu zamków
Większość klinicystów zgadza się z opinią, że precyzyjne umieszczanie zamków jest najistotniejszym czynnikiem skuteczności leczenia oraz uzyskiwania przewidywalnych ruchów zębów. Jeżeli zamki nie są przyklejone we właściwych miejscach, geometryczne cechy pozycji zębów wbudowane w zamki nie zostaną uzyskane i końcowe pozycje zębów nie będą prawidłowe. Opracowanie romboidalnych zamków i ich podstaw przyczynia się pozytywnie do zwiększenia precyzyjności przyklejania zamków. Wizualna niezgodność pomiędzy stałą geometrią zamków a zmiennością morfologii zębów jest głównym czynnikiem wpływającym na niewłaściwe dopasowanie. Kształt podstawy zamka odpowiada kształtowi powierzchni zęba, stanowiąc dodatkową wskazówkę wizualną podczas przyklejania. Wizualne wskazówki oferowane przez zamki o podstawach odpowiadających kształtem powierzchniom zębów są naturalnym uzupełnieniem cech oferowanych przez zamki romboidalne w celu bardziej precyzyjnego umieszczania zamków.
German O. Ramirez-Yañez - Współpraca z pacjentem Jak zmotywować pacjenta do noszenia aparatów czynnościowych typu Trainer.
Motywacja jest ważnym problemem w planowaniu i ustalaniu leczenia, a motywacja staje się jeszcze ważniejsza, kiedy plan leczenia dotyczy aparatów czynnościowych typu Trainer. W wielu przypadkach dyskomfort spowodowany aparatem jest główną przyczyną, dla której pacjent przerywa leczenie. Najczęściej niewspółpracującymi pacjentami są dzieci i nastolatki. Na ogół dzieci nie noszą aparatów, ponieważ nie rozumieją do czego one służą i czego oczekują ich rodzice i stomatolog. Nastoletni martwią się swoim wyglądem oraz tym, jak zaakceptują ich rówieśnicy. Poniżej podam przykład w jaki sposób często namawiam dzieci a nawet nastoletnich, szczególnie tych pacjentów, którzy są opornie nastawieni wobec leczenia ortodontycznego.
Randal C. Moles - Korygowanie niewielkich wad zgryzu – tak proste jak raz, dwa, trzy
Jedną z metod zyskujących obecnie popularność jest korygowanie niewielkich wad za pomocą aparatów retencyjnych. Wady te są zbyt małe, aby ponosić koszty pełnego leczenia, z kolei wybór częściowego aparatu czy aparatu zdejmowanego z aktywnymi sprężynami dla wielu pacjentów nie stanowi alternatywy godnej akceptacji. (System aktywnych retainerów czerwony, biały i niebieski) stanowi rozwiązanie dla dorosłych pacjentów, którzy nie akceptują leczenia aparatami takimi, jak aparat typu Hawley`a czy ze sprężynami oraz dla pacjentów, którzy żądają najprostszego rozwiązania estetycznego w celu skorygowania niewielkich nieprawidłowości zębowych.
Domingo Martin, Alberto Canabez, Inigo Gomez Boollain, - Ekstrakcje, ortopedia zębowo-twarzowa oraz estetyka twarzy
W poniższym artykule zajmiemy się istotnym zagadnieniem, jakim jest mechanika kontroli zmian w płaszczyźnie pionowej, niezbędna do osiągnięcia obranych przez nas celów czynnościowych i estetycznych. Wielu ortodontów jest nieświadomych, iż Dr Roth już od 30 lat mówi o ortopedii zębowo-twarzowej. Jakkolwiek różnica jego podejścia wynika z faktu, iż zawsze rozpoczynał rozważania w stabilnej pozycji wyrostków kłykciowych, to znaczy nigdy nie „rozdzielił” kłykci i dołów stawowych. Wiedząc z doświadczenia, że fulcrum (punkt podparcia) jest prawdopodobnie głównym czynnikiem podczas dystrakcji kłykci, wydaje się stosowne nie tylko wykonywać diagnostykę w takim stabilnym położeniu ale również obrać je za jeden z celów leczenia. Estetyka twarzy jest naszym kolejnym kluczowym założeniem terapii, wiemy również, że wszystkie działania powodujące posteriorotację żuchwy zwiększają wysokość odcinka szczękowego i wpływają niekorzystnie na wygląd twarzy. Już ten pojedynczy fakt stawia kontrolę wymiaru pionowego na czele założeń naszego sposobu mechaniki leczenia. Możliwość zamknięcia osi twarzy, rotacji żuchwy do przodu i zmniejszenia wysokości odcinka szczękowego umożliwi nam zbliżenie się do oczekiwanego optimum estetycznego. Aby osiągnąć cel czynnościowy i estetyczny polegamy w dużej mierze na ekstrakcjach wraz z kontrolą wymiaru pionowego. Połączenie tych dwóch zagadnień pozwoli na ustawienie kłykci w prawidłowej pozycji, anteriorotację żuchwy i poprawę rysów twarzy.
Derick Tagawa - Od leczenia dobrego do świetnego
Systemu Damona zacząłem używać w roku 1997 i wkrótce potem zapoczątkowałem szczegółowe badanie, którego celem było porównanie szeregu kluczowych wskaźników jakości leczenia pomiędzy tym systemem, a konwencjonalnym aparatem „straightwire”. Celem niniejszego badania było porównanie szeregu kluczowych wskaźników jakości leczenia, pomiędzy zamkami konwencjonalnymi a Systemem Damona. Zebrane dane określiły całkowity czas leczenia, całkowitą liczbę wizyt i niezbędnych przerw między nimi, czas niwelowania łuku, odczucie dyskomfortu pacjentów oraz jakość rezultatów leczenia.  
Jerry R Clark - „Z archiwum Mojej Praktyki”. Ile jest warta Twoja praktyka
Oprócz metody „na oko”, która była powszechna w przeszłości, istnieją akceptowalne metody określenia wartości praktyki ortodontycznej. Podstawy takiej wyceny oparte są na rzetelnej wiedzy z zakresu prowadzenia biznesu i w logiczny sposób doprowadzają nas do otrzymanego wyniku. Metoda, którą preferujemy oparta jest na Metodzie Kapitalizacji Pozostałych Przychodów. Stosujemy ją, ponieważ obejmuje ona unikalne czynniki występujące w praktyce ortodontycznej; mianowicie, wartość praktyki jest ściśle powiązana z zyskownością i jakością zmian w praktyce na podstawie znanych mu obiektywnych informacji.
 

Od Redaktora

 

Szanowni Państwo,

przedstawiamy kolejny numer „Mojej Praktyki”. Poświęcony jest „dużym i małym” zagadnieniom występującym w pracy lekarza ortodonty. Wszystkie one składają się na osiągnięcie zamierzonego efektu. W ortodoncji celem jest zawsze estetyka i najlepsza funkcja zgryzu pacjenta. Co do koniunkcji występującej w powyższym zdaniu nie ma żadnego sporu, a „duże i małe” elementy pracy lekarza ortodonty są istotne. Cała praca ortodonty to przecież zakres milimetrów. Życzę przyjemnej lektury artykułów poświęconych ortodoncji, wybranych do tego wiosennego numeru.

Tomasz Stefańczyk

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności