Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Marek Pużyński, Tomasz Janikowski, Michał Porwolik, Krystian Porwolik, Tomasz Stefańczyk - Zastosowanie technik komputerowych do pomiarów metrycznych żuchwy i szczęki na przykładzie technologii CMO
W pracy autorzy przedstawiają do upowszechnienia w codziennej nowoczesnej praktyce lekarskiej, bezdotykową metodę pomiarów w obrębie szczęki i żuchwy. Posiadanie wymiarów przestrzennych jest bardzo ważnym elementem w diagnostyce narządu żucia. Bez dokładnych pomiarów nie jest możliwe prawidłowe leczenie ortodontyczne czy protetyczne, np. dokładne ustalenie pozycji umieszczenia implantów jest ważne w chirurgii stomatologicznej. Obecnie stosowane są w tym celu zdjęcia rtg oraz gipsowe modele. Proponuje się zmianę techniki na technikę CMO (cyfrowych modeli diagnostycznych), które w prosty sposób przy pomocy komputera pozwalają na opracowanie dowolnie wybranych detali, np. wymiarów zębów.
Robert L. Waugh - Jak poprawić siłę wiązania
Artykuł stanowi zbiór porad na temat uzyskania jak najlepszych parametrów pracy klejów ortodontycznych.
Joanna Janiszewska-Olszowska, Maria Syryńska - Osteogeneza dystrakcyjna jako źródło nowych możliwości ortodontyczno-chirurgicznego leczenia pacjentów z wrodzonymi wadami twarzoczaszki
Osteogeneza dystrakcyjna jest nową metodą leczenia pozwalającą na stopniową chirurgiczną korektę wad rozwojowych twarzoczaszki. Opisano przebieg leczenia i podstawy biologiczne osteodystrakcji, a także zastosowanie tej metody do leczenia niedorozwoju szczęki i żuchwy. Wymieniono możliwe powikłania.
Heide Seyss, Stephen Williams - Skojarzone, nietypowe leczenie ortodontyczno-protetyczne – opis przypadku
Można śmiało powiedzieć, że leczenie ortodontyczne nie stanowi już odrębnego typu leczenia zarezerwowanego dla pacjentów z nieprawidłowo ustawionymi zębami, ale stało się zintegrowaną częścią całego leczenia odontologicznego, które można prowadzić u wielu pacjentów, nie tylko dorosłych. W tym artykule omówiono przypadek zastosowania leczenia ortodontycznego u pacjentki z zaburzeniami pionowymi wymagającej leczenia protetycznego.
Mart McClellan - Finanse w ortodoncji jako skuteczne narzędzie marketingowe
Większość ortodontów edukację zalecających ich usługi dentystów ogólnych traktuje jako proces przekazywania wiedzy o tym “do czego i kiedy nawiązać.” Doktor Mart McClellan nadał nauczaniu nowy wymiar: upewnienie się, że dentyści, z którymi współpracuje, rozumieją w jaki sposób może on pomóc uczynić koszt leczenia ortodontycznego łatwiejszym do zaakceptowania przez ich pacjentów oraz rozpowszechnić wiedzę na temat kreatywnych metod finansowania leczenia ortodontycznego. W wywiadzie dla „Clinical Impressions” dr McClellan objaśnia niektóre spośród jego kreatywnych metod, jakimi pomaga pacjentom dopasować koszty leczenia ortodontycznego do ich budżetów domowych.
Stephen Tracey - Hiperestetyczna ortodoncja – dawanie ludziom tego, czego chcą
Większość pacjentów niezupełnie rozumie przedstawiane im przez lekarzy cele leczenia. Tym, na czym zależy im najbardziej, jest efekt estetyczny.  
Randall K. Bennet - „Z archiwum Mojej Praktyki”. Jak często wyznaczać wizyty kontrolne

Od Redaktora

 

 

Szanowni Państwo!

Mija kolejny rok. Czym zapisał się on w naszej pamięci i jakie przyniósł nowe trendy w ortodoncji? Bezwzględnie „topowe” tematy to zamki bezligaturowe i zakotwienia pozazębowe. Tematy te przewijały się również w tegorocznych numerach Mojej Praktyki. Natomiast w bieżącym numerze zajęliśmy się tematem przyszłości tj. trójwymiarową rekonstrukcją obrazu gipsowych modeli diagnostycznych i możliwościami wykorzystania go w diagnostyce i analizie. Przeczytacie o tym Państwo, w artykule pt. Zastosowanie technik komputerowych do pomiarów metrycznych żuchwy i szczęki na przykładzie technologii CMO - autorstwa zespołu: T. Janikowski,T. Stefańczyk, M. Pużynski, M. Porwolik i K. Porwolik. Przedstawiona jest tam bezdotykowa metoda pomiarów w obrębie szczęki i żuchwy wykonywana na cyfrowych modelach diagnostycznych.

Stephen Tracey zastanawia się, czy istnieje zapotrzebowanie na hiperortodoncję? tj. ortodoncję o wysokiej jakości, która największe znaczenie przypisuje estetycznym efektom leczenia. Tak, tak, tak...! Autor przekonuje nas, że praktyka przyszłości będzie nastawiona przede wszystkim na uzyskiwanie efektów estetycznych. Jeżeli więc chcemy rozwijać praktykę, powinniśmy oferować leczenie zamkami estetycznymi (współczesne aparaty estetyczne dorównują najlepszym metalowym) i to bez konieczności ponoszenia przez pacjentów dodatkowych kosztów. Ponadto, estetyczne leczenie dobrze wpływa na współpracę z pacjentem, a finalny „produkt” w postaci szerokiego, pięknego uśmiechu ukazującego zęby, które są nie tylko proste, ale artystycznie zrekonturowane i olśniewająco białe to, jest to, czego oczekują pacjenci.

Trochę chemii?! Nic prostszego! Odsyłam Państwa do artykułu Michaela Swartza gdzie przeczytacie jak zastosowanie hydrofilnego systemu Ortho Solo zapewnia większą siłę adhezji w porównaniu z tradycyjnym sposobem aplikacji innych materiałów wiążących.

Jeśli M. Swartz nie przekonał Państwa do Ortho Solo na postawie analiz chemicznych i badań wytrzymałościowych in vitro, to może namówi Was do tego klinicysta Robert L. Waugh, który powyższe rady Swartza wprowadził w życie. Doświadczył on na własnych pacjentach, iż aplikacja systemu wiążącego Ortho Solo na podstawę zamka, przed nałożeniem kleju Enlight, rzeczywiście istotnie poprawia siłę wiązania.

„Osteogeneza dystrakcyjna jako źródło nowych możliwości ortodontyczno-chirurgicznego leczenia pacjentów z wrodzonymi wadami twarzoczaszki”- to temat pracy poglądowej Joanny Janiszewskiej-Olszowskiej i Marii Syryńskiej. Osteodystrakcja polega na rozciąganiu kostniny wytworzonej po osteotomii i prowadzi do wytwarzania nowej kości na końcach odłamów. Leczenie obejmuje 5 etapów: zabieg osteotomii i wszczepienia dystraktora, okres latencji, właściwą dystrakcję, powstanie zrostu kostnego (konsolidację) i przebudowę nowej kości. Autorki opisują możliwości dystrakcji w szczęce i w żuchwie, konkludując jak zabieg ten rozszerza zakres możliwości leczenia pacjentów z wadami twarzoczaszki.

Po części teoretycznej, praktykom polecam przypadek skojarzonego, nietypowego leczenia ortodontyczno-protetycznego przedstawiony przez S. Williamsa. Pacjentka z cechami zgryzu głębokiego i skompensowaną zębowo wadą kl.II została przygotowana ortodontycznie do odpowiedniego uzupełnienia protetycznego. Zaburzenie pionowe korygowano przez podniesienie zgryzu za pomocą płaszczyzny nagryzowej opisanej przez Williama, a następnie dokonano zębowo-wyrostkowej intruzji i osiowej inklinacji siekaczy górnych, za pomocą łuków segmentowych opisanych przez Burstone’a. Stabilność okluzji uzyskano poprzez odbudowę startych siekaczy.

Artykuł Marta McClellana, opowiada o sposobach finansowania leczenia ortodontycznego z alternatywnych ubezpieczeń zdrowotnych. Dla nas to oczywiście ciągle jeszcze temat księżycowy, choć jeśli wejdą ubezpieczenia dodatkowe to kto wie?!

A na koniec coś z lamusa. Proponuję raz jeszcze refleksje R. Bennetta zawarte w artykule pt.: „Jak często wyznaczać wizyty kontrolne” dotyczące częstotliwości wizyt kontrolnych. Odnoszę wrażenie, że nadal zbyt często wzywamy swoich pacjentów na wizyty kontrolne, zbyt często zmieniamy łuki i niecierpliwie przytupujemy oczekując zmian, a tym czasem miast przyspieszyć, spowalniamy czas leczenia. Warto więc przypomnieć rady Bennetta.

Zapraszam więc Państwa do lektury, a mnie nie pozostaje już nic innego jak życzyć Państwu na Nowy Rok samych sukcesów.

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności