Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

David M. Sarver - Planowanie leczenia w oparciu o paradygmat tkanek miękkich
Nieprawidłowości okluzyjne, wymagające korekty ortodontycznej w celu ochrony zębów stanowią główne zagadnienie, omawiane z pacjentem przed podjęciem decyzji o leczeniu. Pacjenci i ich rodzice skłaniają się głównie ku osiągnięciu estetycznego wyglądu. Uzyskanie doskonałych parametrów zgryzu, jak i estetyki może być trudne, jednak przy aprobacie pacjenta powinien to być cel, do którego wszyscy powinniśmy dążyć. Stworzyliśmy wzorzec, który określiliśmy mianem Klasyfikacji Wyglądu i Analizy Estetycznej. Tworzą ją trzy działy: Makro-, Mini- oraz Mikro-estetyki. Wymogi czynnościowe, stawiane okluzji, pozostają w niezmienionej formie, jednak poddawane są one ocenie w kontekście rozszerzonej analizy zębowo-twarzowej.
Richard Eastham - Harmonia twarzy a planowanie leczenia
Sprostanie wymaganiom estetycznym wiąże się z uwzględnieniem zarówno tkanek miękkich jak i twardych. W niniejszym artykule szczególny nacisk kładziony jest na prawidłową pozycję siekaczy centralnych, jako podstawę planowania leczenia.
John Flutter - Analiza zespołu dysfunkcji tkanek miękkich
W ciągu ostatnich stu lat wykazano, że tkanki miękkie wywierają wpływ na położenie zębów. Badania wykazały, że nieprawidłowo funkcjonujące język i wargi z dużą siłą oddziaływują też na zęby. Tymczasem, jak wynika z praktyki ortodontycznej, do przemieszczenia zębów wystarczą nawet niewielkie siły.
Alina Strzałkowska, Monika Ośko - Sprawozdanie z Drugiego Międzynarodowego Sympozjum Użytkowników Systemu Damona w Monako
Harold Enoch - Pacjent na pierwszym miejscu. Wizyty o ortodonty jako pozytywne przeżycie.
Wiele lat poświęcamy na zdobywanie kwalifikacji w dziedzinie ortodoncji. Potrafimy przesuwać zęby i korygować wady zgryzu, ale sposób w jaki traktujemy pacjentów bezpośrednio wpływa na sukces prowadzonej przez nas praktyki. Każda praktyka jest inna, ale każdy może skorzystać z ogólnych zasad omówionych w tym artykule.

Od Redaktora

 

Szanowni Czytelnicy,

W jesiennym wydaniu MP skoncentrowaliśmy się na leczeniu ortodontycznym uwzględniającym nie tylko paradygmat Angle’a - klasy zgryzu, ale też estetykę twarzy. Pacjent, który przychodzi do praktyki ortodontycznej nie mówi lekarzowi o relacjach swoich siekaczy, ale w sposób zrozumiały opisuje swoje potrzeby estetyczne i motywację do leczenia. Właśnie ta motywacja – estetyka – jest najlepszym orężem ortodonty na długie miesiące leczenia. Nie tylko na świecie, ale i w naszym kraju lekarz specjalizujący się w ortodoncji ma obecnie ogromną szansę i możliwości wykorzystania komplementarnych metod diagnostycznych odpowiednich do nich metod klinicznych lub aparatów. Wszystkie atrybuty leczenia: funkcja, zgryz, estetyka, stabilność łączą się we współczesnych metodach w sposób naturalny. Nie ma w tej chwili przeszkód w postaci „niewspółpracującego” pacjenta – leczenie jest przewidywalnie krótkie a pacjent płaci za nie z własnej kieszeni. Te dwa czynniki – krótszy czas leczenia dzięki najlepszym rozwiązaniom – oraz decyzja (motywacja?) pacjenta powodują wzrost zainteresowania ortodoncją. Umożliwiają rozwój praktyki, dzięki stosowaniu łagodnych dla pacjenta i funkcjonalnych metod leczenia, przyśpieszających osiągnięcie pożądanego rezultatu. Utrzymanie motywacji pacjenta w czasie leczenia, a po nim utrzymanie stabilnych wyników leczenia wydaje się obecnie na wyciągnięcie ręki.

Życzę miłej lektury tego egzemplarza MP

Tomasz Stefańczyk

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności