Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

James A. McNamara Jr. - Postępowanie ortopedyczne w zespole niedorozwoju szczęki
Zespół niedorozwoju szczęki stanowi jeden głównych tematów leczeni ortodontycznego. Niniejszy artykuł stanowi przegląd zagadnień związanych z niniejszym zaganieniem.
Alina Strzałkowska, Agnieszka Kunc - Jatrogenne uszkodzenia przyzębia i błony śluzowej w przebiegu leczenia aparatami stałymi
Uszkodzenia jatrogenne związane z leczeniem ortodontycznym aparatami stałymi są dokumentowane od wielu lat, a stopień ryzyka ich wystąpienia określany jest przez badaczy jako znamienny. Jednak przy prawidłowo prowadzonym procesie terapii, odpowiedniej profi laktyce oraz współpracy pacjenta można ograniczyć do minimum prawdopodobieństwo wystąpienia ognisk demineralizacji w obrębie szkliwa oraz uszkodzeń błony śluzowej i przyzębia.Celem autorów było zaprezentowanie uszkodzeń jatrogennych błon śluzowych oraz struktur przyzębia, z jakimi lekarze ortodonci mogą mieć do czynienia w codziennej praktyce. W pracy sugerowane są również metody prewencji takich uszkodzeń oraz sposoby postępowania terapeutycznego w przypadku ich wystąpienia.
Horacio Escobar P. - Analiza modeli diagnostycznych a trójwymiarowa wizualizacja celu leczenia/VTO*
Celem poniższej pracy, jest pokazanie jak, zaartykulowane modele diagnostyczne pomogą ocenić relacje zwarciowe u danego pacjenta razem z badaniem cefalometrycznym i precyzyjnym trójwymiarowym obrazem.Zaartykulowane modeli dostarczają cenną informacje w diagnozie ortodontycznej. Umożliwia wertykalną, sagitalną i transwersalną analizę, i możliwość badania w tylnych odcinkach. Ta procedura pozwala również oszacować prawdopodobieństwo planowanego na podstawie VTO planu leczenia.
Guillermo Leanza - Analiza profilu w oparciu o elementy wizualizacyjne – narzędzie do motywacji pacjenta
Zarówno wady zgryzu, jak i zaburzenia wyrostkowo – zębodołowe wpływają na estetykę twarzy pacjentów, której zaburzenia są najważniejszym elementem motywującym pacjentów do rozpoczęcia leczenia. Jednakże problemy związane z estetyką twarzy są postrzegane inaczej przez pacjentów i lekarzy. Zarówno dla lekarza, jak i dla pacjenta cenne narzędzia pomocne w diagnozowaniu i omawianiu przypadku stanowią: fotografi a i analiza profi lu.
Magdalena Miedzik, Joanna Janiszewska-Olszowska - Archiwum ortodonty - modele diagnostyczne i kontrolne
Praca opisuje zasięg części anatomicznej i kształt podstawy ortodontycznych modeli diagnostycznych i kontrolnych według norm europejskich i amerykańskich. Przedstawiono wymagania dotyczące jakości wykonania i sposobu oznakowania.
Ronald M. Roncone - Honorarium
Honorarium za leczenie ortodontyczne często bywa powodem zakłopotania. Niniejszy artykuł omawia różne aspekty rozmaitych metod kalkulowania wynagrodzenia lekarza.

Od Redaktora

 

 

Zapewne wielu z Państwa wybierze się w marcu na kurs Jamesa A. McNamary, tym zaś którzy tego nie zrobią dedykuję artykuł jego autorstwa dotyczący postępowania w tzw. zespole niedorozwoju szczęki. Zespół ten polega na wszechstronnym (poprzecznym i podłużnym) niedorozwoju szczęki, towarzyszy nie tylko wadom kl. III, ale również wadom kl. II. Prostym sposobem leczenia tego zaburzenia jest szybkie poszerzenie szczęki przy użyciu expandera (RME), a w kl. III, dodatkowo maski Delaire’a. Przedstawione przez McNamarę zalecenia sprawdziłam wielokrotnie, z dużym powodzeniem.Panie A. Strzałkowska i A. Kunc opisują zmiany na błonie śluzowej wargi dolnej o typie mucocele, powstałe w trakcie leczenia aparatem stałym z łukiem prostokątnym. Natomiast Panie M. Miedzik i J. Janiszewska-Olszowska przypominają jak powinny być wykonane modele diagnostyczne. Zwracam szczególnie Państwa uwagę na ten artykuł bo choć wiele na ten temat napisano i nieco się zmieniło, to jakość większości modeli pozostawia nadal wiele do życzenia.H. Escobar opisuje jak zaartykulować modele diagnostyczne by wyznaczyć centralną relacją (CR), i maksymalne zaguzkowanie (MIC). Na ustawionych w artykulatorze modelach diagnostycznych autor wykonuje dwa rodzaje analizy: indywidualną oraz wzajemną. Modele do analizy wzajemnej przygotowane są tak aby umożliwić wszechstronną manipulację i obserwację istniejących relacji zgryzowych w poszczególnych segmentach łuku zębowego. Ciekawa metoda - radzę Państwu przeczytać.Jak wszyscy wiemy istnieje pokaźna grupa pacjentów z mniej lub bardziej rozległymi dyskrepancjami szkieletowymi. Takie przypadki wymagają najczęściej zespołowego leczenia ortodontyczno-chirugicznego lub kompensacyjnego. Stającym przed trudnym wyborem pacjentom musimy pomóc podjąć najlepszą decyzję poprzez udzielenie im w jasny i zrozumiały sposób właściwych informacji. Często jest to bardzo trudne, żeby wręcz nie powiedzieć niemożliwe, bez pomocy programów wizualizacyjnych. Guillermo Leanza przedstawia, na podstawie opisu przypadku, znaczenie i zastosowanie programu symulacyjnego.Na koniec Ronald M. Roncone chce podzielić się z Państwem swoimi spostrzeżeniami na temat sprawy drażliwej – ustalania i inkasowania honorarium za leczenie ortodontyczne.I choć gentlemani o pieniądzach nie rozmawiają, tym którzy mają problemy z ustaleniem zasad odpłatności radzę się z tym artykułem zapoznać, choć jest to sposób “modo America”.

Życzę Państwu przyjemnej lektury.

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności