Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Birte Melsen, Carlalberta Verna - Miniśruby - system zakotwienia Aarhus
Ograniczenia w ortodoncji związane z utrzymaniem zakotwienia stały się bardziej widoczne, odkąd więcej osób dorosłych poddaje się leczeniu. Chcąc uniknąć problemów wiążących się z wyłącznie tradycyjnym sposobem zakotwienia, sugeruje się stosowanie różnorodnych metod wewnątrzustnych, pozazębowych, takich jak ligatury podjarzmowe, minipłytki oraz miniśruby. W poniższym artykule przedstawimy rozwój systemu zakotwienia przy wykorzystaniu miniśrub. W oparciu o wyniki eksperymentów na małpach i analizę elementów skończonych, przedstawiona zostanie lokalizacja miniimplantów oraz zasady ich obciążania. Badania te pozwalają stwierdzić, iż natychmiastowe obciążenie miniśrub określonymi siłami zwiększa gęstość otaczającej je kości. Omówione zostaną również zagadnienia planowania leczenia, wskazania do zakotwienia szkieletowego, biomechanika miniśrub oraz potencjalne komplikacje wiążące się ze stosowaniem zakotwienia systemu Aarhus®.
Stephen G. Tracey - Platynowa reguła
Artykuł stanowi opis zmiany autora podejścia do leczenia – stopniową ewolucję od leczenia wg własnych potrzeb, do leczenia wg potrzeb pacjentów.
Alan Bagden - System Damona: pytania i odpowiedzi
Dr Alan Bagden od roku 2000 jest zaangażowany w rozwój i opracowanie standardów Systemu Damona™, jest współautorem książki „Damon Workbook”, często wykładowcą na szkoleniach dla lekarzy w Stanach Zjednoczonych i poza ich granicami. Klinicyści stosujący system w praktyce oraz ci, którzy dopiero zastanawiają się nad korzystaniem z niego, wysoko cenią wnikliwość jego spojrzenia na mechanikę leczenia prezentowaną na wykładach. Właśnie na podstawie tych prezentacji dr Larry White opracował pytania do niniejszego wywiadu.  
Morris Strauss - Jak skutecznie zabezpieczyć końcówki łuku. Jak sprawić, aby łuki nie drażniły śluzówki?
Końcówki łuków często stanowią dla pacjentów element dyskomfortu, drażniąc policzki od wewnątrz. Autor przedstawia swoje rady dotyczące rozwiązania tego problemu.
Charles J. Burstone - Kreatywne dogięcia na drucie – układ sił powstający z dogięcia schodkowego i V cz. 2
Przeprowadzono analizę matematyczną układu sił powstającego z odkształcenia drutu przy dogięciach schodkowych i V. Opisano charakterystyczne związane z nimi zależności. Dogięcia schodkowe umiejscowione centralnie między dwoma zamkami wywołują momenty sił o jednakowym kierunku i wielkości. Momentom tym towarzyszą pionowe i poziome siły, które zależne są od płaszczyzny aktywacji. Różnemu mezjodistalnemu umiejscowieniu dogięcia schodkowego między dwoma zamkami, z położeniem go poza środkiem tej odległości, nie towarzyszy istotna zmiana wielkości sił. Natomiast w przypadku dogięć V mamy do czynienia z sytuacją przeciwną. Jeśli dogięcie V umiejscowione jest centralnie, powstają równe momenty sił o przeciwnym kierunku. Gdy dogięcie umiejscowione jest poza środkiem, powstaje przewidywalna kombinacja momentów i sił. Opisano metodę determinacji wspomnianych układów sił, co pozwala na dokonanie prostej interpretacji i analizy układu sił powstającego przy dogięciu V. Przedstawiono kliniczne zastosowanie związanych z badaniami danych i racjonalne zasady doginania zagięć w zależności od pożądanego układu sił.
Robin L. Elledge - „Z archiwum Mojej Praktyki”. 10 przykazań wzorowo funkcjonującej praktyki
Autorka jest menedżerem z Programu Rozwoju Praktyk firmy Ormco. Artykuł stanowi zbiór jej porad dotyczących zależności pomiędzy lekarzem a pacjentem, jego rodzicami, członkami personelu oraz pomiędzy lekarzami.

Od Redaktora

 

 

Szanowni Państwo!

Na jednym ze swoich kursów „Wick” Alexander powiedział: „Łuk o niezablokowanych końcówkach, to łuk źle pracujący” - a przecież nie potrzeba nam takiego łuku. Istnieje wiele sposobów na zablokowanie końcówek łuku. Najprostszym jest zagięcie typu tie back, doskonale sprawdzające się przy grubych i sztywnych łukach (z powodu nieodkształcalności), znacznie trudniejsze do utrzymania w niezmienionym kształcie przy łukach cienkich i miękkich. Z praktyki wiemy doskonale, jak potrafi być podatna na odkształcenia „upalona” końcówka superelastycznego łuku. Końcówki te nierzadko drażnią policzki, powodując bolesne nadżerki. Jak więc poradzić sobie z problemem zabezpieczenia końcówek łuków wystających poza rurki pierścieni ostatnich zębów objętych aparatem? Niewątpliwie dobrym rozwiązaniem są różnego typu stopery (blokady) zakładane od tyłu na wychodzącą z rurki pierścienia końcówkę. Jest jednak pewne „ale” - założenie ich często stanowi duże wyzwanie. Alternatywne rozwiązanie stanowić może Distalny Protektor Straussa (SDP).Już sam fakt, że urządzenie to zakłada się na pierścień przed zacementowaniem, blokując go wokół zamka, czyni go prostszym rozwiązaniem. Proszę więc zapoznać się z tekstem, a być może przyjdzie Państwu ochota wypróbować ów produkt.Szczególnie polecam artykuł B. Melsen i C. Verna’y. Przedstawia on rozwój systemu zakotwienia przy wykorzystaniu miniśrub oraz zagadnienia: planowania leczenia, wskazań do zakotwienia szkieletowego, biomechaniki miniśrub oraz potencjalnych komplikacji wiążących się ze stosowaniem zakotwienia systemu Aarhus.Najistotniejsza, jak dla mnie, część tego artykułu znajduje się na końcu, gdzie opisane są zasady obciążania miniśrub i rozkład sił. Melsen dzieli tego typu zakotwienie na bezpośrednie i pośrednie. O zakotwieniu bezpośrednim można mówić wówczas, gdy śruba umieszczona jest w miejscu, przez które przechodzi wymagana linia działania siły. Jeśli miniśruby nie można usytuować na linii siły, zostanie ona wykorzystana jako zakotwienie pośrednie, z uwzględnieniem mogących wystąpić efektów ubocznych.Ukoronowaniem biomechanicznych rozważań jest druga część pracy (część pierwsza w poprzednim numerze MP) Ch. Burstona poświęcona zagięciom V i schodkowemu, z dokładnym wskazaniem w jakim miejscu wykonać zagięcie odpowiednio do pożądanego ruchu zęba. Autor tłumaczy, co oznacza kreatywne kształtowanie łuku. Według niego opiera się ono na określeniu systemu sił niezbędnego do oczekiwanych przemieszczeń zębów, a następnie na umieszczeniu odpowiedniego zagięcia dla wywołania tych sił. Znacznie lżejszą lekturą będą pozostałe artykuły. Pierwszy z nich, którego autorem jest dr Stephen Tracey, mówi o wysokich standardach wprowadzonych przez niego we własnej praktyce. Artykuł nosi tytuł „Platynowa reguła”. Drugi - to wywiad przeprowadzony przez dr Whita z Alanem Bagdenem, współautorem książki „Damon Workbook”. Polecam Państwu ten artykuł, w którym dr Bagden rzeczowo opowiada o swoich doświadczeniach w stosowaniu systemu Damona.

Mając nadzieję, że znajdziecie Państwo dla siebie coś ciekawego w bieżącym numerze MP, życzę przyjemnej lektury.

Serdecznie pozdrawiam.

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności