Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Thomas R. Pitts - Zaczynając leczenie z wizją efektu końcowego. Protokół postępowania podczas zakładania zamków oraz wczesnych wyciągów elastycznych mający na celu ochronę linii uśmiechu.
Estetyka twarzy oraz uśmiechu są głównym powodem, dla którego pacjent podejmuje leczenie ortodontyczne. W swoim artykule dr Pitts wyjaśnia, w jaki sposób pozycja zamków oraz wcześnie stosowanych, lekkich wyciągów elastycznych, oferuje dwa taktyczne sposoby osiągnięcia strategicznych celów ochrony linii uśmiechu.
Lawrence F. Andrews - Ortodonci a nowy rodzaj artykulatora, 1985 - (okres późniejszy)
W 1985 roku Fundacja Andrews’a zainicjowała 10-letni projekt badawczy mający na celu sprawdzenie skuteczności tradycyjnych artykulatorów. Wyniki prowadzonych badań doprowadziły do opracowania nowego systemu artykulatora. Poniższy tekst pokazuje, w jaki sposób ten nowy system był w stanie rozwiązać wiele problemów występujących podczas stosowania tradycyjnych artykulatorów.
Alina Strzałkowska, Agnieszka Lekan - W poszukiwaniu piękna
Celem niniejszej pracy było zaprezentowanie pojęcia piękna i estetyki w sztuce i w ortodoncji, zarówno współcześnie, jak i na przestrzeni dziejów. Zwrócono uwagę na rolę i wartość piękna w społecznym funkcjonowaniu jednostki w różnych kulturach. Przedstawiona została także charakterystyka dzisiejszego pacjenta, motywy skłaniające go do podjęcia leczenia ortodontycznego, potrzeby, oczekiwania i wymagania wobec lekarza. Na podstawie własnych obserwacji przedstawiono zmiany ilościowe i jakościowe, jakie zaszły w strukturze pacjentów w ostatnich latach. Podkreślono potrzebę leczenia zespołowego pacjentów w oparciu o paradygmat tkanek miękkich.

Od Redaktora

Szanowni Czytelnicy,

Wydanie numeru Mojej Praktyki na okres letni to inspirująca mieszanka: trochę klinicznie przydatnych informacji, poszukiwania piękna oraz technika diagnostyczna – artykulatorów według dr Andrews’a ciąg dalszy.

Pierwszy z oferowanych artykułów „zaczynając leczenie w wizją efektu końcowego” dr Thomas’a R. Pitts’a dotyczy procedur klejenia zamków. Lekarz stara się zawsze dobrać aparat do wady pacjenta. Przy stosowaniu aparatów stałych koncentruje się wtedy na parametrach zamków (torq i angulacja, szerokość zamka, wysokość, możliwość wypełnienienia szczeliny – jej głębokość i kształt, in-out, kompensacja w szczelinie, antyrotacja) dobiera rozwiązania łuków ortodontycznych i uzbrojony w doświadczenie …nakleja zamki. Wiele porad klinicznych udzielanych przez dr Pitts’a ma za zadanie wskazanie ortodoncie, pracującemu z aparatem stałym, narzędzia w postaci zamka jako czegoś zależnego od sumy jego pojedynczych elementów (szczegół ma znaczenie !) oraz jakości planowania (to co ortodonta kocha najbardziej) i klejenia zamków jako procesu (to co ortodonta robi bo musi). Jak byłoby dobrze żeby jakaś „czarodziejska różdżka” przenosiła nasz projekt – u ortodonty np. zaprojektowany aparat pod indywidualne potrzeby pacjenta – do rzeczywistości. A może to był „zaczarowany ołówek” a nie różdżka ? Już nie pamiętam. „Linia uśmiechu” byłaby wtedy wiadoma od samego początku leczenia. Potem tylko zrealizować projekt technicznie.

W „Poszukiwaniu piękna” autorki Alina Strzałkowska , specjalista ortodonta i Agnieszka Lekan, lekarz stomatolog opisują piękno. Holistyczne podejście do tego tematu oraz unikalny urok wypowiedzi są wystarczającą zachętą do przeczytania tego artykułu. W końcu ortodoncja to praca przede wszystkim z pięknem. Zatem jej rzeźbiarze mają dużą odpowiedzialność i czasami warto, aby w leniwe letnie wieczory skonfrontowali się i w tym zakresie z usystematyzowaną wypowiedzią innego lekarza. Wydaje się, w tym kontekście, że dodatkowo pokazane zdjęcia przypadków „przed” i „po” są jakby mimochodem pokazanym dowodem tego o czym jest mowa w artykule.

Artykuł dr. L. F. Andrews’a to kontynuacja serii z poprzednich wydań MP.artykulatory i symulatory. W poprzednich artykułach dr Andrew’s wskazał korzyści stosowania artykulatorów w diagnostyce, omawiał ograniczenia które wpływają na powszechny brak ich stosowania. Wskazywał tez jednoznacznie jak pomocne dla lekarza jest wizualizowanie diagnostyki i planowania leczenia u pacjenta. W latach 90 XX wieku był to sposób na wzmocnienia wyobraźni poprzez dane ze świata 3D.

XXI wiek to wizualizacja na innym poziomie, powszechnie dostępna i stosowana już nie tylko na Uniwersytetach. W artykule pokazane jest urządzenie OFS.

Do pobudzenia wyobraźni podam też adres www.ortolab.pl/nowy-o3dm.html.
Począwszy od wersji 2.4, program o3dm (modele CMO) posiada nowe narzędzie diagnostyczne: uproszczony artykulator wirtualny. Wskazane w nim współrzędne (w 3 wymiarach) główek SSŻ tworzą oś obrotu żuchwy. Program analizuje zmianę okluzji w miarę rozwierania żuchwy. Przewidziana jest rozbudowa tego narzędzia aż do osiągnięcia pełnej funkcjonalności artykulacyjnej.

Życzę ciekawej lektury.

Tomasz Stefańczyk

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności