Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Tomasz Janikowski, Tomasz Stefańczyk - Materiał diagnostyczny – trójwymiarowa wizualizacja warunków zgryzowych
Opis nowej metody zapisu warunków zgryzowych do diagnostyki ortodontycznej. Porównanie zapisu cyfrowego z modelem gipsowym – wady i zalety. Nowe możliwości związane z techniką Cyfrowych Modeli Ortodontycznych.
John R. „Bob” Smith - Indywidualne podejście do leczenia pacjenta
Zasady stosowania zamków systemu Ortos o zmiennej wartości torku. Zamki o trzech wartościach torku – LT- tork niski, ST- standardowy, HT- wysoki. Mając do dyspozycji zamki o różnej wartości torku i pamiętając o tzw. grze szczelinowej (tj. utracie torku wynikającej z różnic w przekroju łuku i szczeliny zamka) można praktycznie indywidualizować każdy system zamków, dla potrzeb każdego pacjenta.
Frank Celenza - Kolejna rewolucja w dziedzinie implantów
Stosowanie implantu jako kotwy ortodontycznej w znaczny sposób zmienia tradycyjny sposób postępowania w ortodoncji. Kiedy ortodonci muszą dołożyć wszelkich wysiłków pracując nad aparatem dla wykorzystania zębów jako miejsc zakotwienia, problem niezamierzonego ruchu zęba zostaje wyeliminowany przy zastosowaniu implantów. Znacząco wzrasta możliwość przewidzenia rezultatów leczenia, ponadto zanika problem współpracy ze strony pacjenta przy zastosowaniu dodatkowych aparatów wewnątrzustnych. Leczenie poszczególnych przypadków i jednocześnie wyniki leczenia pozostają pod całkowitą kontrolą ortodonty. Konstrukcja aparatu może w sposób znaczący ulec uproszczeniu, a wiele przypadków można by sprowadzić do leczenia łukiem pojedynczym lub nawet łukami segmentowymi. Wyeliminowany zostaje etap doginania drutu oraz inne procedury wymagające precyzyjnej techniki i dużego nakładu czasu. Co najważniejsze, plany leczenia mogą ulec zmianie i uproszczeniu.
Michael L. Swartz - Precyzyjne osadzanie zamków ortodontycznych - cześć 1
Pierwsza część poradnika omawiającego sposób osadzania zamków, najczęstsze problemy i sposoby ich rozwiązywania.
Birte Melsen, Georgio Fiorelli, Alberto Bergamini - Prostowanie dolnych trzonowców
Ilość dostępnego miejsca umożliwiającego wyrżnięcie się drugich i trzecich trzonowców żuchwy zależy od wielu czynników: resorpcji przedniej granicy gałęzi żuchwy, mezjalnego przemieszczenia zębów żuchwy w trakcie rozwoju pourodzeniowego oraz od przemieszczenia pierwszego dolnego trzonowca po wypadnięciu drugiego trzonowca mlecznego. W niniejszym artykule skoncentrujemy się na układzie sił działających równolegle do wyrostka zębodołowego. Przedstawione poniżej przypadki kliniczne pokazują znaczenie diagnostyki różnicowej, selekcji układu sił oraz projektu aparatu w procesie prostowania dolnych trzonowców.
Birte Melsen, Georgio Fiorelli, Alberto Bergamini - Prostowanie dolnych trzonowców
Popularne systemy klejenia pośredniego wykorzystują set-up łyżek silikonowych z tzw. Torque Angulation Reference Guide (TARG) lub też Custom Lingua Arch Setup System (CLASS). Systemy te mają wprawdzie swoje zalety, lecz nowa opracowana przez dr Toshiaki Hiro technika – tzw. technika Hiro - stanowi prawdziwy przełom w metodzie klejenia pośredniego w technice lingualnej. Technika ta różni się od innych uproszczeniem metody pośredniej, na przykład eliminując potrzebę wykonywania drugiego modelu. Obejmuje ona model set-up, indywidualne rdzenie oraz idealną formę łuku (która może być zastosowana jako matryca 3D do powtórnego przyklejania zamków).
 

Od Redaktora

 

Drodzy Czytelnicy!
Za chwilę zacznie się kolejne 365 dni Nowego Roku. Postarajmy się choć przez moment zatrzymać upływający czas we wspomnieniach. Jaki był miniony już rok ? Na pewno nie był szczęśliwy dla ortodoncji , odeszli od nas wielcy i uznani jak Klammt, Rickets czy Bimler. Na szczęście to co po sobie pozostawili nie pójdzie w zapomnienie.
Pojawiły się też nowe trendy - to wyraźna rewolucja w biomechanice negująca dotychczasowy podział zakotwień stworzony przez Burstona ( patrz MP 2/15). Dziś dla potrzeb wzmocnienia zakotwienia czy też stworzenia rzeczywistego zakotwienia maksymalnego wykorzystuje się implanty ortodontyczne, czy śruby bikortikalne, tworząc zupełnie nowy rodzaj zakotwienia pozazębowego. Wprowadzenie tych elementów znacznie powiększa zakres leczenia ortodontycznego a i przybliża naszą specjalność do chirurgii, że nie jestem gołosłowna wystarczy choćby spojrzeć na tematykę zjazdów zagranicznych czy krajowych. Kolejny krok w przyszłość do szeroki rozwój diagnostyki z możliwością komputerowej trójwymiarowej wizualizacji warunków zgryzowych.
Te właśnie najnowsze trendy staramy się przybliżyć Państwu w Świątecznym numerze MP.
Zacznę od omówienia artykułu Johna Smitha, który wyjaśnia nam zasady zastosowania zamków systemu Ortos o zmiennej wartości torku. Autor proponuje nam zamki o trzech wartościach torku – LT- tork niski, ST- standardowy, HT- wysoki. Mając do dyspozycji zamki o różnej wartości torku i pamiętając o tzw. grze szczelinowej ( tj. utracie torku wynikającej z różnic w przekroju łuku i szczeliny zamka) można praktycznie indywidualizować każdy system zamków, dla potrzeb każdego pacjenta.
O tym jak wiele zależy od precyzyjnej pozycji zamka na zębie mówi artykuł M.Swartza, autor podkreśla również jakie są najczęstsze błędy podczas klejenia i jak im zapobiegać.
A gdy już wybierzemy zamki o torku najodpowiedniejszym dla naszego przypadku, niebywale precyzyjnie je przykleimy i przystąpimy do standardowego leczenia techniką SWA czy osiągniemy upragniony sukces? Okazuje się, że niekoniecznie. Przeczytajcie Państwo chociażby artykuł Birte Melsen i Giorgio Fiorellego, którzy przedstawiają nam kilka sposobów postępowania w przypadku przechylonych siekaczy. O tym jaki zakres ruchu można czy trzeba wykonać ( tj. wychylenie, wychylenie z ekstruzją lub intruzją lub zmiana torku korzeniowego) decydują nie tylko warunki zgryzowe czy wiek pacjenta ale przede wszystkim rodzaj dobrze zaplanowanej i zastosowanej mechaniki.
Jeśli więc okaże się, że mamy trudności z zaplanowaniem pożądanego ruchu zębów z powodu braku odpowiedniego zakotwienia sięgnijmy po artykuł Franka Celenzy opisujący ortoimplanty ITI firmy Strauman. Zastosowanie podniebiennych lub wyrostkowych implantów tworzy nowy rodzaj zakotwienia, nazwany przez autora – absolutnym, dający kompletnie nowe możliwości lecznicze. Gdyby jednak tego nowatorstwa było dla nas zbyt mało, to polecam zmierzyć się z technika lingwalną tym bardziej, że autorzy artykułu pt.” Wprowadzenie techniki Hiro” przedstawiają obiecująco prostą technikę pośredniego klejenia zamków lingwalnych.
Na koniec jeśli chcielibyśmy swoje plany lecznicze z kimś skonsultować to możemy skorzystać z najnowszych i w pełni nowatorskich metod, np. przesyłając internetem trójwymiarowy obraz modeli pacjenta. A czy jest to już możliwe dowiecie się z artykułu T. Stefańczyka i T. Janikowskiego.
Po tym zderzeniu z przyszłością pozostaję nam zastanowić się tylko nad tym co jeszcze czeka nas w ortodoncji?
Życzę więc Państwu szerokich horyzontów i odwagi w stosowaniu nowatorskich metod na cały następny Nowy Rok. A z okazji nadchodzących Świąt - wiele ciepła, radości i spokoju w domowym zaciszu.
Redaktor Naczelna

 

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności