Ortodonta » Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Nagłówek

Indywidualnie projektowane aparaty
Logowanie

Konto modeli cyfrowych

Czasopismo ortodontyczne – Moja Praktyka

Celestino Nobrega, Shirley Márcia Rosseto, Marina Magro Fogarin Belone - Siła działania zamka oraz dokładność dopasowania - Zagadnienia kliniczne w przypadkach chirurgicznych
Celem powyższego badania było ustalenie, czy klipsy różnych zamków samoligaturujących wykazują wystarczająco dużą siłę, aby zapewnić prawidłowe dopasowanie łuku ortodontycznego w slocie zamka. Jeżeli tak, w następnej kolejności sprawdzano, czy po obciążeniu nie następuje spadek mocy działania klipsa. Omówiony zostanie przypadek chirurgiczny ukazujący, jak istotne dla kontroli torku jest prawidłowe dopasowanie łuku do slotu zamka.
Unae Kim Han, DMD, MPH, MS, Katherine W. L. Vig, BDS, D. Orth., FDSRCS(Eng,), MS, Jane A. Weintraub, DDS, MPH, Peter S. Vig, BDS, PhD, D. Orth., FDSRCS(Eng.), oraz Charles J. Kowalski, PhDe - Spójność decyzji dotyczących leczenia ortodontycznego w zależności od dostępnych badań diagnostycznych
Celem niniejszego badania była ocena, w jaki sposób przyrosty informacji uzyskanych na podstawie różnych badań diagnostycznych przyczyniają się do podejmowania decyzji o leczeniu ortodontycznym. Pięciu ortodontów, zatrudnionych w połowie wymiaru czasu jako pracownicy akademiccy oraz pracujących w prywatnych gabinetach, przeanalizowało wyniki badań 57 pacjentów ortodontycznych z okresu przed leczeniem. Byli to pacjenci kliniki uniwersyteckiej, którzy mieli wady zgryzu klasy II, a ich uzębienie było w jednym z trzech stadiów rozwojowych. Korzystano z następujących badań diagnostycznych: modele diagnostyczne (S), fotografie twarzy (F), zdjęcie pantomograficzne (P), zdjęcie cefalometryczne boczne (C) oraz jego obrys (T). Ortodontom przedstawiano pięć różnych zestawów badań diagnostycznych w następującej kolejności: (1) S, (2) S + F, (3) S + F + P, (4) S + F + P + C oraz (5) S + F + P + C + T. Jednoczesna interpretacja wyników wszystkich badań (S + F + P + C + T) stanowiła "standard diagnostyczny". Standard diagnostyczny był określany dla każdego pacjenta oraz każdego ortodonty. Był on osiągany z następującą częstością: (1) S = 54,9%, (2) S + F = 54,2%, (3) S + F + P = 60,9%, (4) S + F + P + C = 59,9%. Tym samym w większości przypadków (55%) analiza samych modeli diagnostycznych dostarczała wystarczająco dużo informacji do podjęcia decyzji o planie leczenia, a przyrosty ilości informacji pochodzących z innych badań powodowały niewielkie różnice.
SHREYA AJMERA, BDS, SHIVANAND VENKATESH, BDS, MDS, MOrth RCS, SANJAY V. GANESHKAR, BDS, MDS, MDO RCPS - Ocena wolumetryczna resorpcji korzeni w trakcie leczenia ortodontycznego
Resorpcja korzenia może rozpocząć się wcześnie, już podczas fazy niwelacji i szeregowania. Dystrybucja naprężeń wzdłuż korzeni zębów podczas przesunięć jest mniejsza, niż naprężeń skoncentrowanych na wierzchołku podczas wychylania zębów – należy zatem pamiętać, że wczesna resorpcja następuje zwykle na skutek ruchu wychylającego zęby. Inne badania wykazały zależność między resorpcją korzeni a intruzją. Zastosowano tomografię stożkową o małym polu obrazowania (znanej również jako tomografia wolumetryczna) przy badaniu zmian objętościowych korzeni zębów. Według naszej najlepszej wiedzy jest to pierwsze badanie zajmujące się pomiarem resorpcji korzeni na wszystkich czterech powierzchniach badanych zębów. Przy porównaniu poszczególnych powierzchni zębów okazało się, że w przypadku siekaczy przyśrodkowych i bocznych utrata objętości korzeni wzrastała od strony podniebiennej poprzez mezjalną i policzkową do dystalnej, podczas, gdy w kłach wzrastała od dystalnej przez mezjalną i podniebienną do policzkowej.
Alberto Teramoto - SENTALLOY – Historia superelastyczności

Od Redaktora

Szanowni Czytelnicy,

W jesiennej MP przygotowaliśmy artykuły, które dotyczą zagadnień klinicznych, z którymi lekarze spotykają się w swojej codziennej pracy - „Szczegółów” sukcesu.

Dr C. Norbega, Dr Shirley Marcia Rosseto, Dr Marina Magro Fograin Belone zadali pytanie o dokładność dopasowania łuku w szczelnie zamków i istotności tego dopasowania dla pacjentów chirurgicznych. Badanie, które wykonali na różnych zamkach i jego metodologia są podstawą wnioskowania, iż efektywność zamków SL zależy od jednorodności generowanej siły. Wskazano również że zamki tradycyjne działają nie fizjologicznie w zakresie przyłożonych do korony zęba obciążeń. Należy wybierać zamki z dobrą, trwałą, elastyczną i sprężystą klapką. Warto się zastanowić nad takim „szczegółem”.

Dr Shreya Ajmera, Dr Shivanand Venkatesh i Dr Saniay Ganeshkar ocenili wolumetrycznie resorpcję korzeni w trakcie leczenia ortodontycznego. Warto zapoznać się z wnioskami w celu ewentualnej oceny własnych obserwacji w tym zakresie. W badaniu zastosowano tomografię stożkową CBCT. W działaniu klinicznym resorpcja pozostaje „szczegółem” tylko wtedy kiedy jest nim naprawdę.

Dr Unae Kim Han i inni postawili sobie za cel znalezienie korelacji pomiędzy diagnozą a spójnością planu leczenia w zależności od informacji posiadanych (materiałów diagnostycznych) przez lekarza prowadzącego. Okazuje się, że prawidłowa analiza modeli ortodontycznych dostarcza odpowiedniej informacji dla prowadzenia leczenia. Pozostałe materiały diagnostyczne z innych badań dostarczały niewiele argumentów do planu leczenia. Zatem model diagnostyczny jest kluczem do sukcesu a jego analiza, pomiary, możliwość pełnego wykorzystania to „szczegół” niedoceniany.

Dr Alberto Teramoto w artykule z archiwum MP opisuje historię superelastyczności. Jest ogólnie znane, że wiedza o materiałach może pomóc klinicyście w wykonaniu pracy klinicznej. I przeciwnie - brak tej wiedzy powoduje kręcenie się w kółko w swoich próbach poprawy warsztatu klinicznego. W konsekwencji - nierzadko - straty finansowe (lub godzin pracy) tylko z powodu braku troski o „szczegóły”.

Życzymy czytelnikom MP pozytywnych wrażeń przy czytaniu przedstawionych w tym wydaniu artykułów.

Redaktor Naczelny

mgr inż. Tomasz Stefańczyk

Strona korzysta z plików cookies Polityka Prywatności