Konwersacje i Literatura o 3D w ortodoncji

Wielu praktyków ortodontów rozmawia na temat rozwiązań cyfrowych “bez gipsu”. Czy potrzebujemy takich rozwiązań?

Cyfrowe narzędzia w zarządzaniu nowoczesnym gabinetem i laboratorium – Dental Tribune – 1_2015

PAR – Indeks – Wskaźnik Oceny Porównawczej

Nowa metoda rejestracji warunków zgryzowych dla diagnostyki ortodontycznej

Materiał diagnostyczny – trójwymiarowa reprezentacja warunków zgryzowych

Modele gipsowe – podstawowy materiał diagnostyczny w stomatologii

Technika cyfrowa w gabinecie stomatologicznym

Diagnostyka i planowanie leczenia – wirtualny set-up

Zestawienie literatury dla technologii modeli diagnostycznych:

Uwaga: „o3dm” to poprzednik obecnego programu DDP-Ortho, który został stworzony na bazie wieloletnich doświadczeń z o3dm.
Program DDS-Pro jest kompatybilny z programem DDP-Ortho
Czytaj więcej na www.dds-pro.com.pl

TYTUŁ;CZASOPISMO BADANIE WNIOSKI
Precyzja zabiegów implantologicznych przeprowadzonych z użyciem i bez użycia szablonów chirurgicznych – badania in vitro z wykorzystaniem druku 3D – cz. 2

Marta Czajkowska, Łukasz Zadrożny, Zbigniew Bartosik, Leopold Wagner
DT – Implants 1_2018

 

Prawidłowe trójwymiarowe pozycjonowanie implantu jest jednym z kluczowych warunków  przewidywalnego leczenia implantoprotetycznego. Preparacja łoża i wszczepienie implantu poprzez szablon może przyczynić się do bardziej precyzyjnego i zgodnego z planem protetycznym osadzenia implantów.
…Procedura implantologiczna została zaplanowana w oprogramowaniu DDS-Pro na podstawie badania CBCT pacjenta i skanu optycznego modelu diagnostycznego oraz modelu z wax’up-em przyszłej pracy protetycznej.
Wstępne wyniki pracy są zgodne z wnioskami płynącymi z analizy doniesień naukowych i potwierdzają większą zgodność z planem leczenia w grupie implantów z procedury z szablonem. Użyte metody porównań i wybranie materiału badawczego w postaci plików STL pozwalają na analizę dopasowania efektu procedury do założonego projektu leczenia.
Precyzja zabiegów implantologicznych – badania in vitro z wykorzystaniem druku 3D – cz. 1
Łukasz Zadrożny, Leopold Wagner, Marta Czajkowska
Dental Tribune 05.02.2018
Prawidłowe trójwymiarowe pozycjonowanie implantu jest jednym z kluczowych czynników determinujących przewidywalne leczenie implantoprotetyczne. Preparacja łoża i wszczepienie implantu poprzez szablon może przyczynić się do bardziej precyzyjnego i zgodnego z planem protetycznym osadzenia implantów w czasie zabiegu chirurgicznego.

Metodyka:
Na podstawie badania CBCT pacjenta, u którego przeprowadzono leczenie implantologiczne w żuchwie, wykonano w oprogramowaniu DDS-Pro  trójwymiarowy model odpowiadający rzeczywistym warunkom kostno-śluzówkowym przed implantacją. Następnie, ten sam model został wydrukowany 20 razy. Wydruk wykonano w technologii SLS z proszku poliamidowego w drukarce TPM Elite 3600 SLS System (Solveere). Pozwoliło to stworzyć 10 par identycznych modeli żuchwy.

Użycie modeli wydrukowanych trójwymiarowo pozwala na wykonanie procedur implantologicznych w warunkach odpowiadających przestrzennie potencjalnej sytuacji klinicznej. Modele wydrukowane w ramach niniejszego badania były jednak twarde. Skrawany w czasie preparacji łoża materiał osadzał się na wiertle oraz w gwincie implantu, utrudniając jego wprowadzenie na pełną głębokość wypreparowanego łoża. Wymuszało to użycie znacznie większej, niż stosowana klinicznie, siły do wprowadzenia implantu. Przy preparacji łoża w sąsiedztwie zachowanego zęba zwrócono uwagę na konieczność zastosowania przedłużki do wierteł, aby uniknąć opierania się kątnicy o szablon/ząb. Narzędzia tego brakuje w kasecie do nawigacji Osstem Guide Kit, o czym należy pamiętać, używając tego zestawu klinicznie i zawsze dodatkowo mieć do dyspozycji standardową kasetę implantologiczną. Użycie szablonu skraca czas wykonania procedury implantologicznej w porównaniu z procedurą wykonywaną z wolnej ręki.
Implantacja natychmiastowa z szablonem drukowanym 3D
Łukasz Zadrożny, Waldemar Ćwirzeń, Leopold Wagner
Dental Tribune 04.07.2017
Prawidłowe pozycjonowanie implantu w zębodole poekstrakcyjnym może być utrudnione innym niż planowane łoże przebiegiem zębodołu, przegrodą kostną lub ubytkiem kostnym o niekorzystnej lokalizacji. Preparacja łoża i wszczepienie implantu poprzez szablon zawierający informację o kącie i głębokości osadzenia wszczepu pozwala na bardziej przewidywalne i sprawniejsze przeprowadzenie zabiegu. Wirtualne planowanie zabiegów implantologicznych na podstawie CBCT jest już standardem. Czasami trudno jednak przenieść wyniki planowania do jamy ustnej pacjenta. Rozwiązaniem tego problemu może być zastosowanie szablonów implantologicznych. Odpowiednie planowanie z użyciem nowoczesnego oprogramowania i wydruków 3D pozwala na skrócenie czasu zabiegowego, większą przewidywalność i mniejsze ryzyko zabiegowe, a co za tym idzie mniejszy stres dla lekarza i pacjenta. Skrócenie czasu zabiegowego wpływa na lepsze gojenie i zmniejsza ryzyko powikłań…Szablony projektowane w oprogramowaniu DDS-Pro mogą być, w zależności od potrzeb i sytuacji klinicznej, oparte na zębach, śluzówce lub kości.
Wirtualne planowanie leczenia implantoprotetycznego – opis przypadków
Mariusz Kochanowski i Oskar Armata
Publikacja artykułu za zgodą Dental Tribune International. Artykuł ukazał się w “Digital. International magazine of digital dentistry”, edycja polska, nr 3+4/2016
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wykorzystania CBCT w postępowaniu przygotowawczym do zabiegu implantacji oraz logicznego ciągu następujących po sobie etapów leczenia, przeprowadzonych przez lekarzy różnych specjalności stomatologicznych, dzięki któremu możliwa było osiągnięcie zamierzonego efektu leczniczego. Kompleksowe postępowanie w zakresie diagnostyki, planowania oraz przygotowania pacjentów przed zabiegiem implantacji pozwoliło osiągnąć sukces estetyczny i terapeutyczny przeprowadzonego leczenia. Wirtualne planowanie zabiegów implantologicznych pod przyszłe uzupełnienia protetyczne przy użyciu CBCT z określonym oprogramowaniem ułatwia pracę lekarza protetyka.
Zastosowanie technologii 3D oraz CAD/CAM w chirurgii ortognatycznej – opis przypadku;
Marek Rybicki i Edyta Jaworska Dental Tribune 20.07.2016
Najważniejszym elementem leczenia ortognatycznego jest jego dokładne zaplanowanie, a następnie przeniesienie zamierzonego rezultatu na
wydrukowane płytki śródzabiegowe. Taki schemat postępowania wykorzystano w prezentowanym przypadku.
Korzyści, jakie możemy odnieść z zastosowania najnowszych technologii to przede wszystkim możliwość wykonania w technologii CAD/CAM szyn
chirurgicznych, które dokładnie odtwarzają zaplanowane leczenie w czasie
zabiegu operacyjnego…
Umiejętne wykorzystanie środowiska 3D do planowania i symulacji zabiegu chirurgicznego zapewnia chirurgom najlepszy możliwy scenariusz dla przedoperacyjnego planowania leczenia.
Trends in the use of digital study models and other technologies among practicing orthodontists-
Dr.Park, Dr.Laslovich
JCO/July 2016
The authors evaluate the use of digital study models in daily orthodontic practice. They sent 31 questions to a random selection of 2,300 orthodontists, using SurveyMonkey.com; about 9% responded…
The rospondents would also be more likely to use intraoral scanners, cone-beam computed tomography (CBCT), and digital study models.
(OrthoCAD, SureSmile, Ortho Insight 3D, DigModel, emodel, O3DM)
Thet said, I found the information to be fascinating. Various methodods used to capture the data needed for digital study models are explored, and the results of the survey are reported in self-explanatory graphs and flow charts. I encourage you to spend some time with this article, looking fopr the underlying trends as much as the raw numbers.W.Ronald Redmonds, DDS, MS
Diagnostic accuracy and measurement sensitivity of digital models for orthodontic purposes: A systematic review
G.Rossini, S.Parrini, T.Castroflorio, A.Deregibus, C.debernardi
AJODO February 2016
Our objectives was to assess the accuracy, validity and reliability of measurements obtained from virtual dental study models compared with those obtained from plaster models. Abstract:

  • Digital models are as reliable as plastetr models for orthodontic purposes.
  • Lack of accuracy of measurements on digital models is not clinically significant.
  • Digital models should be considered the new gold standard in orthodontics.
Digital models are as reliable as traditional plaster models, with high accuracy, reliability, and reproducibility. Landmark identification, rather than the measuring device or the software, appears to be the greatest limitation. Furthermore, with their advantages in terms of cost, time, and space required, digital models could be considered the new gold standard in current practice.
„Digital casts in orthodontics: A comparison of 4 software systems”Anna Westerlund, Weronika Tancredi, Maria Ransjo, Andrea Bresin, Spyros Psonis, and Olof Torgersson
Gothenburg SwedenAm J Orthod Dentofacial Orthop 2015;147:509-16
The introduction of digital cast models is inevitable in the otherwise digitized everyday life of orthodontics. The introduction of this new technology, however, is not straightforward, and selecting an appropriate system can be difficult. The aim of the study was to compare 4 orthodontic digital software systems regarding service, features, and usability. Methods: Information regarding service offered by the companies was obtained from questionnaires and Web sites. The features of each software system were collected by exploring the user manuals and the software programs. Replicas of pretreatment casts were sent to Cadent (OrthoCAD; Cadent, Carlstadt, NJ), OthoLab (O3DM; OrthoLab, Czestochowa, Poland), OrthoProof (DigiModel; OrthoProof, Nieuwegein, The Netherlands), and 3Shape (OrthoAnalyzer; 3Shape, Copenhagen, Denmark). The usability of the programs was assessed by experts in interaction design and usability using the “enhanced cognitive walkthrough” method: 4 tasks were defined and performed by a group of domain experts while they were observed by usability experts. Results: The services provided by the companies were similar. Regarding the features, all 4 systems were able to perform basic measurements; however, not all provided the peer assessment rating index or the American Board of Orthodontics analysis, simulation of the treatment with braces, or digital articulation of the casts. All systems demonstrated weaknesses in usability. However, OrthoCAD and 03DM were considered to be easier to learn for first-time users. Conclusions: In general, the usability of these programs was poor and needs to be further developed. Hands-on training supervised by the program experts is recommended for beginners.
“Comparison of Bolton analysis and tooth size measurements obtained using conventional and three-dimensional orthodontic models.”Nalcaci R1, Topcuoglu T2, Ozturk F3.Eur J Dent. 2013 Sep;7(Suppl 1):S66-70. doi: 10.4103/1305-7456.119077 The aim of this study was to compare the accuracy, reproducibility, efficacy and effectiveness of measurements obtained using digital models with those obtained using plaster models. Digital models were produced by the Ortho Three-dimensional Models (O3DM) Laboratory and their software (O3DM version 2) was used to obtain measurements. Identical plaster models were used to obtain measurements of teeth with a vernier caliper. All measurements were repeated at least 1 month later by the same operator for both digital and manual methods. The data were analyzed using Cronbach α, Wilcoxon signed rank test and the McNemar test. Use of O3DM software is an acceptable alternative to the traditional vernier caliper method in orthodontic practice.

“Assessment of dental arches in patients with Class II division 1 and division 2 malocclusions using 3D digital models in a Syrian sample.”
Hajeer MY
Eur J Paediatr Dent. 2014 Jun;15(2):151-7

3D digital models (O3DM) with a dedicated programme were used to measure dental arch variables. Significant differences were observed between the two groups in the mesiodistal widths of some teeth but not in the dental arch widths. 3D digital models enabled fast, accurate and reliable measurements of dental arch characteristics in patients with Class II malocclusion. (2) Insignificant differences between Cl II1 and Cl II2 patients were observed regarding Bolton’s ratios and transverse arch measurements.
„From alginate impressions to digital virtual models: accuracy and reproducibility”
Michel Dalstra, Birte Melsen
School of Dentistry, University of Aarhus, Denmark
Journal of Orthodontics, Vol. 36,2009,36-41
Wykazano, że nie ma różnic w pomiarach pomiędzy modelami gipsowymi odlanymi bezpośrednio po pobraniu wycisku w stosunku do modeli odlanych 3-5dni od pobrania wycisku oraz uzyskanych z nich modeli cyfrowych co zapewnia prawidłowość pomiarów nawet po przesłaniu wycisków do profesjonalnego laboratorium drogą pocztową w celu przygotowania modeli 3D Wykonywanie modeli (modeli cyfrowych) w jednym laboratorium zapewnia większą powtarzalność materiału diagnostycznego do wykonania dalszych pomiarów.
“Czy modele cyfrowe mogą zastąpić modele gipsowe?”
Lene Rosbjerg, Emilie Neumann,Michel Dalstra, Birte Melsen.„Moja Praktyka” czasopismo dla ortodontów wydawane w Polsce 1999 – 2014
Badania pokazały, że nie ma statystycznie istotnych różnic między pomiarami dokonywanymi na modelach cyfrowych i gipsowych. Autorzy dodatkowo zauważyli większe bezpieczeństwo dokumentacji pacjenta w formie cyfrowej (modele w zasadzie nie mogą zaginąć czy ulec uszkodzeniu ani zostać sfałszowane). Dowiedziono, że pomiary na modelach digitalnych cechują się większą powtarzalnością szczególnie jeśli dokonują ich osoby z mniejszym doświadczeniem klinicznym ponieważ możliwość niedokładności pomiarów związana jest tylko z oznaczaniem punktów pomiarowych a nie występuje w związku ze sposobem przykładania urządzenia pomiarowego i precyzją odczytu pomiarów.